Prediking van T. J. de Ruiter in Elim, Hilversum, Pasen, 20 april 2003.
"En hoe overweldigend groot zijn kracht is aan ons, die geloven, naar de werking van de sterkte zijner macht, die Hij heeft gewrocht in Christus, door Hem uit de doden op te wekken en Hem te zetten aan zijn rechterhand in de hemelse gewesten." Efeziërs 1:19,20
Inleiding
Over kracht gesproken, die je kan overweldigen. Daar gaat ie, "three, two, one, zero, we have a take off." Met een oorverdovend gebulder verheft de enorme raket zich. Ik zie het voor m'n ogen gebeuren - ik heb er meer dan eens op de TV naar gekeken en de aanblik ervan maakte een diepe indruk op me. De kolossale raket met daarop gemonteerd de spaceshuttle verheft zich statig, eerst langzaam maar dan sneller en sneller. Hebt u zich ook niet verbaasd over dit hoogtepunt van techniek en menselijk kunnen? Maar misschien spreekt dit jou helemaal niet aan. Zo'n raket, die opstijgt - dat doet je niets, hoewel ik me dit bijna niet kan voorstellen.
Ik moest aan die raket met zijn enorme kracht denken toen ik voor deze prediking op Paaszondag de tekst uit Efeziërs 1, waarin Paulus schreef over de 'overweldigende' kracht, die in en voor gelovigen werkt. Die overweldigende kracht is afkomstig of gebaseerd of voortvloeiend uit de kracht, waarmee God Christus uit de dood opwekte en verhief tot de plaats op de hoogste troon van het heelal naast Zichzelf. Het zal een ieder duidelijk zijn dat de Bijbel het hier heeft over een kracht van een geheel andere soort dan, die van de hedendaagse raketten.
In deze prediking probeer ik de gedachten, die het fundament vormden voor deze verklaringen in de tekst te reconstrueren.
1. Wat de kracht van God verrichtte toen Christus uit de dood werd opgewekt.
2. De overweldigende kracht van de opgestane Heer werkzaam in het leven van Paulus.
3. Wat ervaren jij en ik, hedendaagse gelovigen, van de kracht van de opgewekte en verheerlijkte Christus.
1. Wat de kracht van God verrichtte toen Christus uit de dood werd opgewekt.
Het is duidelijk dat Paulus zich diep had bezonnen over de kracht, die Christus uit de dood opwekte en hem verhief tot naast de plaats op de troon van de Vader.
Wat er gebeurd was gaat namelijk het voorstelling en bevattingsvermogen van een mens te boven. Een toegetakeld, gekruisigd, doodgebloed, slap, levenloos lichaam wordt in een graf gelegd. Drie dagen later een kerngezonde, energieke mens, die een nieuwe macht over het stoffelijke lichaam heeft - over kracht gesproken!
De uit de dood opgestane Jezus was aanwezig, herkenbaar, droeg de sporen van het verleden met zich mee. Maar Hij kon toch veel meer dan vroeger, Hij was geen gewoon, natuurlijk, mens. Hij was er en dan was Hij er weer niet. Hij was zichtbaar, tastbaar en dan ineens was Hij onzichtbaar en ontastbaar. Toch was Hij geen geest, dat heeft Hij hen laten ervaren. Thomas mocht zijn hand in het litteken van de speerwond in zijn zijde steken; lees Johannes 20:27, "en breng uw hand en steek die in mijn zijde." De discipelen hadden toch een aantal dagen nodig om het echt te geloven dat Hij het echt was en dat Hij geen geest was.
Ofschoon zij de littekenen hadden gezien en Hem hadden betast hadden zij er toch nog moeite mee. "Is Hij het nu echt, is Hij echt een mens?" Lucas 24:41,42, "En toen zij het van blijdschap nog niet geloofden, en zich verwonderden, zei Hij tot hen: Hebt gij hier iets te eten? Zij reikten Hem een stuk van een gebakken vis toe. Hij nam het en at het voor hun ogen." Ja, het is Jezus, echt mens, dat moesten ze toch wel concluderen.
Over overweldigende
kracht gesproken! Veertig dagen na de opstanding - zie Handelingen 1:3
- voer Jezus
naar de hemel.
Hij nam zijn discipelen mee naar de Olijfberg, gaf hen de laatste instructies
en beantwoordde hun laatste vragen. Plotseling - misschien zonder enige
waarschuwing, zonder enig geluid, zelfs geen zacht gezoem en zeker geen
gebulder - verhief Hij zich langzaam, hoger en hoger steeg Hij op. Of Hij
steeds sneller ging dat weet ik niet, ik denk van niet. Zij moeten zich
enorm hebben verbaasd en waren waarschijnlijk door de aanblik van dit tafereel
geheel overweldigd. Zelfs wij in deze tijd van raketten zouden onze ogen
nauwelijks hebben geloofd - laat ons eerlijk zijn.
Over kracht gesproken! De apostel ziet opstanding en hemelvaart in het verlengde van elkaar liggen. Het zijn twee fasen van één proces: Jezus uit de dood, uit het graf, levend en wel, dan na veertig dagen naar de hemel, op weg naar de allerhoogste plaats boven het heelal, boven alle werelden. Wow, over kracht gesproken - overweldigend! Als dit gebeuren je niets doet en koud laat - geloof je dan wel echt?
2. De overweldigende kracht van de opgestane Heer werkzaam in het leven van Paulus.
Nu kom ik tot het praktisch punt van Efeziërs 1:19. Eigenlijk is het allereerst een kort getuigenis van de schrijver, de apostel Paulus, zelf: "En hoe overweldigend groot zijn kracht is aan ons, die geloven."
Paulus getuigt van de kracht van Christus, die hij in zijn leven ervaart. Die ervaring van de kracht van God begon dichtbij Damascus. We lezen Handelingen 9:3, ''En terwijl hij - Paulus - daarheen op weg was, geschiedde het, toen hij Damascus naderde, dat hem plotseling licht uit de hemel omstraalde." We lezen dat Paulus op de grond werd geworpen en blind werd. Men moest hem bij de hand nemen en in Damascus brengen. Dan lezen we vervolgens in vers 18 dat toen Ananias hem de handen had opgelegd dat hij weer zien en normaal functioneren kon. Over een overweldigende kracht gesproken! Een fanatieke, energie, ondernemende jongeman, een fel tegenstander van Jezus en zijn kerk, wordt door een krachtige verschijning van Jezus gevloerd, letterlijk overweldigd, en als hij genoeg tijd heeft gehad om tot bezinning te komen, wordt hij genezen en vervuld met de Heilige Geest. Geen dagenlange indoctrinatie sessies, geen maandenlange therapie om het denken en gedrag te veranderen. Geen oogoperatie. Neen, een flitsende lichtstraal van de opgestane en verheerlijkte Heer, een genezende aanraking en Paulus is op slag en stoot een ander mens geworden. Over overweldigende kracht gesproken - hij wist er alles van!
Die kracht, die van de opgestane en verheerlijkte Heer Jezus uitgaat had Paulus keer op keer ervaren. Zonder die kracht zou hij eerder zijn gestorven. Zoals die keer in Lystra, toen Joden de mensen opzetten, zij hem stenigden en hem voor dood achter lieten. Toen de opgehitste menigte was vertrokken en hem onder de hoop stenen achter had gelaten, kwamen de gelovigen, haalden de stenen weg en begroeven Paulus…. Neen, dat gebeurde niet. Paulus stond op en ging de stad binnen. Je zou denken dat hij naar het ziekenhuis zou worden gebracht en dat hij daar een paar dagen had moeten blijven. Maar, neen hoor, de volgende dag vertrok hij met Barnabas naar Derbe. Over overweldigende kracht gesproken! Paulus wist er alles van.
Wie anders - zo vraag ik jullie -dan de Heer, die zelf na gekruisigd te zijn, drie dagen later opgewekt en gezond het kille graf uit wandelde, had Paulus zo instant kunnen genezen?
Ja, Paulus had een getuigenis. Hoe overweldigend, hoe super verbazingwekkend, is de kracht van God aan ons, die geloven!
Paulus had toen hij tot geloof was gekomen - en dit is zeker het belangrijkste - het eeuwige leven ontvangen. De kracht van dit eeuwige leven, overvol van eeuwige frisheid - zelfs bij het ouder worden neemt die kracht alleen maar toe - vervulde het leven van Paulus elke dag, vanaf het moment van zijn bekering
Die grote kracht van God werkt in elke gelovige. Let erop dat Paulus niet schreef hoe overweldigend Gods kracht is aan mij. Neen, hij schreef 'aan ons, die geloven.' De gelovigen in de gemeente te Efeze wisten ook van die overweldigende kracht van God. Efeze was de stad van de grote godin Artemis - de Staten Vertaling heeft onjuist hier Diana staan - een Romeinse godin. De tempel van Artemis was wereldberoemd, er kwamen dan ook veel toeristen naar Efeze om haar in de tempel te aanbidden. Er was een krachtige, commerciële cultus rondom Artemis in Efeze. Het moet dan ook niet gemakkelijk zijn geweest een volgeling van Jezus in die stad te zijn. Je had echt de kracht van God nodig om in het geloof te kunnen stand houden. Paulus wist dat de gelovigen te Efeze ook die grote kracht van de opgestane en verheerlijkte Christus ervoeren. Zij leefden uit en door de kracht van God. Daarom kon hij aan deze gelovigen in Efeze schrijven "Hoe groot de overweldigende kracht van God is aan ons, die geloven."
Kan een christen, waar hij ook leeft, eigenlijk wel echt christen, een volgeling, van Jezus zijn zonder die grote kracht van God, de kracht van Christus, de kracht van de Heilige Geest? Geldt dit dus ook niet voor jou en mij, die geloven en een volgeling van Christus in deze tijd en cultuur willen zijn. Dus kom ik aan mijn derde punt, het is een vraag.
3. Wat ervaar jij van die overweldigende kracht van Christus in je leven.
Spreekt Paulus ook ons aan als hij schrijft "Hoe overweldigende groot de kracht van opgewekte en verhoogde Christus aan ons is, die geloven in deze 21e eeuw? Heeft dit woord betekenis, waarde voor ons. Is dit ook een getuigenis dat jij en ik kunnen hebben. Niet als een inhoudloze, uit het hoofd geleerde verklaring, maar als een verklaring, die gefundeerd is op persoonlijke ervaring?
Is het de kracht
om dagelijks 'neen' tegen zonde te zeggen en het leven rein te houden?
Ja, dat is de kracht van God, zeker weten.
Is het de kracht,
die ziekte geneest en boze geesten uitdrijft? Jazeker, dat is ook de kracht
van God.
Is het de kracht,
die een mens altijd hoopvol en positief doen zijn?
Is het de kracht,
die je binnenste doet tintelen van levenslust, zelfs terwijl de dood om
hen heen werkt? Jazeker, dat is ook de kracht van God.
Is het de kracht,
die onze broeders en zusters in een land waar vervolging heerst, moed en
zin geeft om te blijven geloven, temidden van allerlei bedreigingen en
narigheid? Jazeker, dat is de kracht van God!
Slot
Overweldigende kracht werkzaam in de gelovige? "Hoor ik iemand fluisteren, "Ik ervaar niets van een overweldigende kracht in mij en ik ben al zo lang gelovig. Waarover heeft die apostel het eigenlijk?" De kracht van de opstanding werkzaam in mij - hoe dan, zo vraag je je af. Ja, ik geloof, ik heb mijn leven in de hand van de Heer gelegd en ik probeer een oprecht christen te zijn. Maar of ik een overweldigende kracht in mij ervaar - ik zou dit niet van mezelf durven beweren. Wel, als ik je zo eerlijk hoor praten zou er dus wel meer kracht te beleven zijn als we de apostel serieus nemen en zijn onderwijs op onszelf betrekken.
Er is kracht om zonde te overwinnen. Er is kracht om blijmoedig te zijn onder alle omstandigheden. Er is kracht van een eeuwig leven, dat je elke dag een gevoel en besef van nieuwheid en frisheid geeft. Wat voor kracht dat is? Precies, dat is de grote kracht van de opgestane Heer. De kracht van het nieuwe, eeuwige leven. Nu ervaren wij dit nog ten dele, straks zullen wij het ten volle ervaren als dit stoffelijk lichaam gelijk gemaakt is aan zijn verheerlijkt lichaam; zie Filippenzen 3:21.
Neem een besluit vandaag. "Ik ga leven uit en door die kracht." Misschien ben je geestelijk was suffig en stoffig geworden. Misschien was de glans van het nieuwe leven wat dof geworden. Vernieuw dan nu je geloof en besluit te leven, neen, niet uit en door eigen kracht, maar door de kracht van Christus. Zo en zo alleen heeft deze Pasen zin voor je.
Ga het weer zingen met geloof, groot enthousiasme en overtuiging:
"De kracht van Jezus is wondergroot, alles werd weer nieuw in mij, toen Hij stierf voor mij. Beter zou zijn: alles werd nieuw in mij omdat Hij stierf en is opgestaan voor mij. De zoon van God stond op uit de dood. Hij overwon en kocht mij vrij." Amen.
~~~~~~~~~~~
Vragen of aangesproken? Contacteer: Pastor T. J. de Ruiter